تبلیغات
گلچین - مثنوی محمودیه !
 
درباره وبلاگ


در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
جلوه ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت
عین آتش و شد از این غیرت و بر آدم زد

*****************************
سلام دوست عزیز
امیدوارم که روز خوب و خوشی رو سپری کرده و کنی!!!!
اگه پیشنهاد یا انتقادی داشتی خوشحال میشیم بهمون بگی تا بلاگمون رو بهتر کنیم!
ممنون.

مدیر وبلاگ : سین مثل سلام
نظرسنجی
شما در روز حدودا چقدر مطالعه دارید؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
گالری تصاویر
گلچین
اشکی که به هنگام شکست میریزیم همون عرقیه که به هنگام تلاش نریختیم!!!
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
یکشنبه 6 شهریور 1390 :: نویسنده : سین مثل سلام
به نام خدا

مثنوی محمودیه !

روزگار محمود

گویند  كه  روزگار  محمود                ارزانی  رزق  بی  مثل بود

آنسان  بنمود  او  هدفمند             كاندر  دل مردم آب شد قند

ارزاق  همه  شدی  فراوان            و اندر سبدت  بدی  پر از نان

از  میوه  و  مرغ و از حبوبات            تا پسته و بادم و شوكولات

وز گوشت نگو كه بود قرمز            دورش پشه و مگس به وزوز  

هرچیز كه بد به ذهن ممكن             در خانه بشد سریع ساكن

زین روی تورم از میان رفت           شد تك رقمی و بی امان رفت


بقیه این اشعار زیبا رو حتما در ادامه مطلب بخونید!



اندر وصف یارانه دهی محمود

پر  از  وجنات  دوره  او                    چون  قند و نبات دوره او

از  این همه نكته های خوبش          وز نور شدید بی غروبش

یارانه  به  جمله  بد سرآمد                  بی نكته منفی و پیامد

یارانه   بداد  مردمان  را                      از  پیر  بگیر  تا  جوان  را

هم جیب همه ز پول پر شد           هم بیكاران وظیفه خور شد

این  گونه بداد چون ادامه              پر گشت محافل  از چكامه

هركس ز فراغتش سخن گفت     بسرود و غزل در انجمن گفت

القصه بشر شدی چنان شاد         كز خنده زپشت بام افتاد...!



وصف سهام عدالت

اما زعدالتش سخن ماند            گو اینكه وظیفه ای به من ماند

اندر  دو جهان سیاه رویم                 این  نكته  ناب  اگر  نگویم

از بحث عدالت و سهامش               محمود كه باد بس دوامش

این بس كه به هر محق رسیده            ظالم لیك رنگ آن ندیده

هرچند  نداد  بعد  از  آن  سود      اما به سخن «سهام من» بود

نه  قابل بیع  و  نه  فروشی بود              یك مائده ای زماورا بود

بر كارگران  چو  شد  رسیده            گویی به شبی زده سپیده

در  پوست  خود  زفرط شادی            گنجانده نمی شدند عادی

زین  علت  ترك  پوست كردند            رو سوی دیار دوست كردند!



وصف كابینه محمود

از بارگهش نگفته بودیم               با اینكه بسی سخن سرودیم

كابینه   او   زیار   پر   بود                  گنجینه ای از طلا و در بود

در بحث وزیر های مربوط               وندر همه بخش های مضبوط

از جمله فقط به یك وزارت               بیش از شش تن بكردامارت

خود گفت وزیر من هلو بود               هرچند كه سخت در گلو بود

القصه   ركوردی   از   وزیران               بر نام خودش بزد در ایران

یا   اینكه   رییس   بر   خزانه              پاسخ می گفت دانه دانه

هریك كه جواب خوش نمی داد           می رفت زیاد و بلكه بر باد

هر چند  رییس  ارز ها  بود               هر لحظه زمیز خود رها بود

بر  مركز  ثروت  و  درآمد               راسا  سه  رییس  رفت  و  آمد


وصف مسكن مهر
 
بی  خانه  نماند  در  زمانش                 یك تن زمیان مردمانش

محمود زمهر ساخت  مسكن                از بهر هزار ها و صد تن

در  شهر و  ده  و ولو  بیابان                هرجا كه بد و نبد خیابان

حتی  به  میانه  های   دره                در جنب سه گله و دو بره

حتی به خلیج تا ابد فارس             بر ترك و لر و بلوچ و هر پارس

این مسكن مهر بی مثل بود              هر مجتمعیش بی بدل بود

هركس كه به آن میافت اسكان           می رفت زخاطرش غم نان

جز  غصه رفت و آمد خویش                  در خاطر او نبود تشویش

در  خلوت  و  بكری  طبیعت                می كرد ستایش از مشیت



و در آخر حذف صفر


تا  اینكه  نماند  هیچ  كاری                تدبیر  نكرده  باشد  آری

جز پول كه داشت صفر بسیار           محمود بگفت هست بیمار

صفرش چو به نقد كم نماییم           مشكل نبود دگر چو ماییم!

نامش  كمكی  بود  معرب                  تغییر  دهیم  بس  مورب

ما  نام درست می گذاریم                آنگاه دوباره می شماریم!

ملت  همه گشت باز مشغول                از بهر چهار صفر در پول

اصحاب  رسانه و  اساتید               هر كس  كه  تصورش توانید

گشتند  مخالف  و موافق                از  غصه نمود یك دو  تن دق

آنقدر سخن به هم پراندند           تا خسته شدند و جمله ماندند

ازاسم شریف آن سخن رفت          هر نام به هشت انجمن رفت

در  نام  بشد  نزاع  و  دعوا             هر  گوشه  یكی  نمود   بلوا

 بعد  از   همه  این   مجادلاتش            آمد  به   میان   معادلاتش

گفتند سه  سال  مانده دیگر            تا طرح شود نهایی آخر ... ! 


این قصه اگر چه نا تمام است                  محمود ولی كمال تام است

این حرف منست و هركه شك كرد          او نیست به جز رسانه ای زرد

 آنان  كه  به  علم  سر  بسایند                تنها   محمود   می  ستایند





نوع مطلب : مطالب جالب و خوندنی، جوان و بالاتر!، شعر و شاعری!، 
برچسب ها : مثنوی محمودیه !، شعر طنز، شعر زیبا، شعر سیاسی!،